Video çekildiğinde 3 yaşında olan Junhao sevimli mi sevimli bir şekilde dans ediyor evet. Onu izlerken kesinlikle keyif alıyoruz. Ama benim bu videoyu paylaşmama sebep olan şey onun küçücük bedeninde taşıdığı kocaman çocuk kalbi ve söyledikleri. Gerçekten ilk izlediğimde tüylerimi ürpertmişti...

Dünyasındaki kocaman insanların kalpleri ne kadar körelmişse, bu canım çocuğun kalbi o kadar temiz. Annesine ona böyle güzel şeyler öğrettiği için teşekkür edilmeli...

Benim kalbimi çalan o konuşma tam olarak 7.44'de, "Neden dans ediyorsun?" sorusu ile başlıyor ve şöyle bir diyalog geçiyor:

+Dans ettiğim zaman annem gülüyor. Annem gülmek, mutluluktur der.
-Junhao. Hayalin nedir?
+Hayalim insanları mutlu etmek, çünkü ben mutluyum. Sen mutlu musun?”

Gerçekten etkileyici değil mi? :)

Yavaş yavaş blogla ilgilenme fırsatı buldukça sosyal medya olmadan blogu genişletmenin gerçekten zor olduğunu yeniden kavradım. Twitter bir yere kadar... Ben de Facebook sayfasını açmaya karar verdim.

Bu son zamanlarda üzüldüğüm konulardan birisi. "Aşk romanı = Erotik Roman" düzeyinde bir boyuta geldik resmen. Piyasaya o kadar ama o kadar çok "Yetişkin Okurlar İçin" etiketli romanlar çıkıyor ki artık onları görmekten yorulmaya başladım.

Aslında ben de Elli Ton serisini okudum, Gabriel serisinin iki kitabını da. Bazı kısımlarını atlamak zorunda kalsam da anlatılan aşkı sevmiştim. Ama özellikle bu romanların başlattığı akımın roman dünyasını bu boyuta getireceğini hiç tahmin etmemiştim. Öyle bir boyuta geldik ki içinde erotizm barındırmayan aşk romanları okunmaz/keyif alınmaz kategorilerine eklenmeye başladı. Bunu bir okurun yorumundan bizzat gördüm.

Oysa aşk tensel olarak yaşananın çok ötesindedir bana göre. Eğer tensel birliktelik bu kadar önemli ya da değerli olsaydı tek gecelik ilişki yaşayan tüm insanlar dünyanın en mutlu insanları olmalılardı.

Tabii ki insan sevdiğine dokunmak ister. Bir aşk romanı okuyan birisi de o elektriği de hissettirmek ister ama gerçekten bu boyutta mıdır bu? Bazı romanlar var ki durum tam olarak şu: Karakter birisinden hoşlanmaya başlıyor, hop yatak hayalleri. Karakterler birbirlerine açılıyor, hop yatağa. Kavga ediyorlar, barışmak için hop yatağa. Birbirlerini sevdiklerini yeniden anlıyorlar, hop yatağa. İşin rahatsız edici boyutu bu sahanelerin tümünün her defasında tüm detayları ile anlatılması... O zaman ben romana, aşk romanı gözü ile bakamıyorum. Erotik bir şeyler yazmak için aşkı bahane olarak kullanan hikayeler olarak görüyorum.

Belki acımasız olduğumu düşünebilirsiniz ama wattpad gibi bir örnek var önümüzde. 13-15 yaşa aralığındaki çocuklar bile, hayran oldukları kişilerle ilgili erotik hikayeler yazıyorlar o.O Ama bir durun değil mi?

Bilmiyorum. Herkesin her duruma bir bakış açısı vardır elbet, ve ben tabii ki saygı duyarım. Ancak bu durumun geldiği boyut, beni gerçekten üzmeye başladı. Hislerin tenselliğin altına gömülmesi beni en çok rahatsız eden şey.

Oysa bana göre kalp, hayatının sonuna kadar dokunamayacağı birisini bile ölümüne sevebilir.

Şimdi bizim memlekette şöyle bir şey var: Önce bir şakaya güler, sonra da o şakanın kötü olduğunu iddia ederiz. Hatta ben de yapıyorum bunu bazen. Ama nedenini inanın bilmiyorum :) İşin garip yanı, o şakanın gerçekten kötü olduğunu da düşünüyorum :D

Tamam, bazen o kadar saçma espriler yapılıyor ki onun kötülüğüne de gülebiliyoruz ama genellikle esprinin ya da şakanın kendisine güldüğümüzde de sonradan kötü olduğunu iddia ediyoruz. Düşündüm düşündüm nedenini bulamadım. Komik olmadığını düşündüğümüz bir şeye neden gülüyoruz?

Oysa bakın TDK "komik" sözcüğünü ne kadar basit özetlemiş;

"Gülme duygusu uyandıran, güldürücü, gülünç."

Durum basit: Gülüyorsan, komiktir. Niye inkar ediyoruz ki?

Genellikle insanların güldüğü ama kötü olduğunu söylediği o esprilere birkaç örnek vereyim. Tabii bunları ilk duyduğunuz anı baz alacaksınız, sonradan duya duya zaten iyice bayatlıyorlar. Ama çoğunluk bu esprilere, ilk duyduğunda, gülmüştür. İtiraf ediyorum, ben güldüm :D

-Adamın biri yarın ölücem demiş. Yarmışlar ölmüş...

-Geçen gün kamyonu sürdüm, Leonardo da Vinci

-Çekyata neden çekyat deriz? 

     + itotur diyemeyeceğimiz için.

-Adamın 3 kızı varmış.İsimleri sırayla Bukalemun, Şukalemun, Okalemun'muş.Sonra adamın 4. çocuğu olmuş. İsmini ne koymuş? 

+ Değişiklik olsun diye Samiye koymuş.

İşte bu dört espri örneğinde olduğu gibi. Bence de şu an çok kötüler ama ilk duyduğumda gülmüştüm. Neden çok kötüler o zaman? Çok sık duyduğumuz için mi? O zaman duyar duymaz gülüp, hemen arkasından kötülediğimiz şakalara neden kötü diyoruz? Sebebini gerçekten merak ediyorum. Çünkü ben durumu çözemedim.

Yine merhaba :)

Akşam üzeri blog tasarımına nihayet el atma fırsatım oldu ve şimdilik bu çıktı ortaya. Yine bu tasarımın da eksikleri an itibari ile mevcut ama bu hali ile de diğer yarım yamalak temamdan çok daha iyi görünüyor, ne dersiniz? :)

Tema üzerinde biraz daha oynayacak ve uğraşacağım ama temel tasarımda karar kıldığıma göre gerisi yavaş yavaş zaten oturur diye düşünüyorum. Umarım siz de beğenmişsinizdir.

Ben de artık bloga yavaştan yavaştan döneceğim. Yaz aylarını beklediğimden daha yoğun, yorucu ve malum olaylardan dolayı da üzücü bir şekilde geçirdiğim için henüz blog için kafamda canlandırdığım pek çok şeyi yapmaya fırsatım da zamanım da olmadı. Ama bir aksilik olmazsa artık yavaş yavaş geliyorum. :)

Umuyorum ki hikayem için de düşündüğüm geri kalan içerikler için de istediklerimi yapabilirim. Bir süredir bir şey yapmamaktan kaynaklanan tembelliğimden de bir an önce kurtulurum. Siz de takipçim olur, bana burada yalnız olmadığımı yorumlarınızla gösterirseniz eğer, her şey çok daha keyifli olacaktır.

Bir kez daha Bismillah diyerek, ikinci perdeyi açıyorum. Haydi hayırlısı :)

Merhabalar,

Başlığından, fotoğrafından, her bir şeyinden anlayabileceğiniz üzere bu bir teşekkür yazısıdır ve muhatabı da sevgili Nevin Turgut'tur. :) Nevin birkaç gün önce yurt dışından gelmiş ve gelirken İnci ve beni de unutmamış. Sevimli hediyeler hazırlamış bizim için. Gerçekten çok şaşırdık.

Nevin'in hediyesi bugün ulaştı elime. İşte bu şeker şeyler (Evet birisi gerçek anlamda şeker :) ):


Gördüğünüz üzere fotoğrafının üzerine bir de tarih attım. Kutusuna da atıp onu bu şekilde saklayacağım çünkü bu, yazdıklarımızla eriştiğimiz değerli birisinin, bir şekilde gönlüne dokunabildiğimizi gösteriyor benim için ve bu yüzden gerçekten mutluyum :) O yüzden bunları kesinlikle saklayacağım.

Nevin'le diyaloğumuz daha çok hikaye üzerinden devam ediyor ve çok da başlardayız. Her ne kadar kaynaşsak da böyle bir şey gerçekten beklemezdim. Hem çok mahçup hissettim hem de gerçekten sevindim. Çünkü bu hoş bir sürprizdi. Söylediğim gibi hediyeler bahane, sanırım Nevin'in gönlünü bir şekilde kazandık ki bizim için böyle bir şey yapmak istedi. Beni asıl mutlu eden şey bu...

Canımın sıkkın olduğu bugünlerde böyle şeker bir şekilde kendimi iyi hissetmeme yardımcı olduğu için arkadaşıma bir de buradan teşekkür ediyorum. Güzel ve bol gönüllülüğün umarım ömrüne huzur ve bereket olur :)