Sevgili bölüm bekleyen arkadaşlarım. Bölümü yazdım mı? Yazdım. Peki gönderecek miyim? Hayır. :D

Biliyorum biraz garip bir giriş oldu ama bu akşam da bölümü gönderemeyeceğimi söylemeye çalışıyorum ve azıcık da utanıyorum yani, çünkü sözümde duramamış oluyorum. Ama tembellik etmedim. Bölümü yazdım, yazdım da içime sinmedi ve ben bir daha içime sinmeyen bölümü sırf vaktinde göndermek için yayınlamak istemiyorum çünkü sonrasında pişman oluyorum.

Olmamış diyeceğiniz bir bölüm paylaşmaktansa biraz daha bekleyip içime sinecek bir bölüm hazırladıktan sonra göndermeyi daha mantıklı buluyorum an itibari ile.

Bunlar hep son sene de yüklenen hocalardan oluyor. Kendimi suçlu hissetmeden temiz kafayla bir yazabilsem tek seferde içime sinen bölümler çıkarabileceğim ama aaah ah, sormayın a dostlar... :) :)

Şunun sözünü verebilirim çok bekletmeyeceğim çünkü bölümü sizinle paylaşmak için heyecanlıyım. Romantik/Dramatik halinin yanında biraz maceralı bir bölüm olacak bu. Aklımdakini tam olarak kağıda yansıtabilirsem, eminim siz de çok seveceksiniz.

Sabrınız için teşekkürler. "Madem beceremiyorsun, kafanı veremiyorsun yazma kardeşim," diye aklından geçirenler varsa da  onlara "yazacağım ulen" diyorum hahah :D Pek nazik olamadım sanırım. Elimden geleni yapar, benimle paylaşmak isteyenlerle paylaşmaya devam ederim diyorum. Kalan sağlar benimdir.

Bu da özür mahiyetinde bir fragman olsun. Sevgiler kocamanından :) :)

Hayır. Hayır. Hayır. Hayır. Lütfen durun.  

Ne yapacağımı bilemeyerek telefonumu almak için yatağımın ucundaki komidine koştum. Korkudan titreyen ellerimi zapt etmeye çalışarak telefonu aldım ve Ayaz’ın numarasını bulmaya çalıştım. Ama o kadar çok gerilmiştim ki telefonumu elimden düşürdüm ve sekerek yatağın altına girişini izlemek zorunda kaldım. 

“Kahretsin!”  

Onu yeniden almak için yatağın altına uzanmaya çalıştıysam da beceremedim. Yatak altının yere bu kadar yakın olmasının bir gün sorun çıkaracağını hiç düşünmemiştim. Hadi ama, bunu bana şimdi yapamazsın! 

 Ayaz’ı aramak zorundaydım. Aramalı ve iyi olduğunu öğrenmeliydim. Sonra da polisi aramam gerekiyordu. Tüm bu olanları durdurabilmek için onlara ihtiyacım vardı.  Kendimi zorlayarak bir kez daha telefona ulaşmaya çalıştım ama yine beceremedim.  

Şimdi çığlık atacaktım!  

Balkonda uzun saplı bir çekecek olduğunu hatırladığımda yattığım yerden doğrulup oraya koştum. Adamların beni görmelerini istemiyordum ama oraya çıkmaktan başka bir çarem de yoktu. Telefonuma başka bir şekilde uzanamazdım. Dikkat çekmemeye çalışarak balkon kapısını açıp yavaşça dışarı çıktım. Çekeceğin şu an gözüme çok uzun görünen balkonu ucunda olduğunu görünce bir kez daha küfür ettim. Bugün bunun için kendime kızamazdım. Koşup dikkat çekmek istemediğim için normal adımlarla gidip çekeceği aldım ve yan gözle bakıp kimsenin benimle ilgilenmediğini fark edince derin bir soluk alarak arkamı döndüm.  

“Bir yere mi gidiyorsunuz güzel bayan?”

Merhabalaar,

Evet, başlıklarla aramda gerçekten problem var :) Az önce baktım da gerçekten uzun süredir yazamadığım halde hala bloğa uğrayanlar var, cidden şaşırdım, beklemiyordum.

Teşekkür ederim. Yukarıdaki sorunun cevabını vermek için açtım konuyu. Sınavlarım dün akşam itibari ile bitti. Ve ben bölüme başladım bile. :) :)

Umuyorum ki boşluğu unutturacak, güzel bir 20. bölümle bu akşam döneceğim çünkü ben de Eylül'de Ayaz'ı özledim. :) Bölüm küçük bir ihtimal yarına sarkabilir ama büyük bir aksilik olmadıkça bu gün gelecek.

Aslında dün akşam elim eski bölümlere gitti çünkü içime cidden sinmeyen şeyler var, toparlanması gereken çok yer var. Ama sonra buna şimdiden girişmekten vazgeçtim. Önce hikayeyi bitirip sonra sıfırdan bir düzenleme yapacağım. Ve isim isim bildiğim, yorumlarıyla beni yalnız bırakmayan arkadaşlarımla düzenlenmiş halini mail yoluyla paylaşacağım inşaallah :)

Sabırla bekleyen herkese kocaman kocaman sevgiler. Umuyorum ki bu akşam üzeri 4-6 arası bir saatte bölümü yayınlamış olurum ve yorumlarda görüşürüz :)

Merhabalar :)

Bilmiyorum aranızda düzensizliğim için bana kızan var mı ama varsa da hak ettiğimi bilmekteyim :) Hikaye yazmaya başlamak için berbat bir zamanlama seçtim malesef, heyecana gelmeyip rahatlayana kadar beklemeliydim.

Her neyse, bölüm beklediğinizi biliyorum ve ben de gerçekten yazmak istiyorum ama yazamıyorum. Sebep şu: bu yıl mezun olmam gerek ve sınavlarıma sadece günler kaldı. O yüzden hikayenin başına geçince kendimi evdekilere karşı biraz suçlu hissedip yeniden dersin başına geçiyorum. Bu yüzden bölümler bu kadar aksıyor.

Ben de sizi de böyle bekleteceğime az ya da çok bir düzen olsun istiyorum. Şimdilik kafamda şu seçenekler var:

İlki, bir bölüm daha yollayıp ara verip ocaktaki okul arasında, haftada 2 ya da 3 bölüm yayınlayarak en geç mart sonlarına doğru hikayeyi bitirmek.

İkinci seçenek, uzun bir ara biliyorum ama düzensizlikten iyidir diyerek 2 haftada bir pazar akşamları belirli bir saatte bölüm göndermek. Hoş, bazen o kadar yazma ve paylaşma aşkı geliyor ki büyük ihtimalle yine o düzeni bozup erken bölüm de gönderirim ama vizelerden sonra :D Ama öyle yaparsak  daha erken gelmediği sürece o pazar günlerinde muhakkak bölüm gelir.

Son seçenek de şu: Önümüzdeki bölümü gönderip vizelerimin sonlarına kadar ara vermek ki bu da Kasım'ın sonlarına doğru falan anlamına gelir. Ondan sonra her hafta pazar bölüm gönderme şeklinde olur. 1 ay sonra da finallerim olacak orada da iki haftalık bir ara, sonrasında da artık hikayeyi bitirene kadar düzenli bölüm yollayabilirim diye düşünüyorum.

İşte durum bu. Biraz karışık biliyorum ama söylediğim gibi berbat bir zamanlama seçtim hikaye yayınlamak için. Tüm bu düzensizliğim için cidden özür dilerim. Samimiyetle çok mahçup hissediyorum kendimi.

Ben bu hikayeyi ölmez isem kesin bitereceğim onun garantisini veriyorum :D Ve tüm bu düzensizliğime ve amatörlüğüme rağmen hala burada olan arkadaşlarım her birinize tek tek, gerçek bir minnet duyuyorum. Cansınız :)

Aklınıza başka bir yöntem gelirse lütfen benimle paylaşın ya da benim seçeneklerimden hangisini tercih edeceğinizi söyleyin. Bir şeye karar verip bir düzen tutturalım artık. Ve söz veriyorum ben de o düzeni bozmamak için elimden gelen her şeyi yapacağım :)

Ben canım sıkkın olduğu zamanlarda Yeşilçam'dan bayıldığım sahneleri izlemeyi çok severim. Hababam Sınıfı'nın müfettiş sahneleri gibi :) Dün de hem müzikte hem film sahnelerinde kendi kendime geriye giderken bunu sizlerle de paylaşmaya karar verdim :)

Gazap birkaç hafta önce okuduğum bir kitap ama yorumlama şansı bulamamıştım. O yüzden şimdi fırsatım varken yorum yapmak istedim.

Monica McCarty, tarihi aşk romanlarını okumaktan hoşlananların kesinlikle kaçırmaması gereken bir yazar bana sorarsanız. Şu ana kadar hiç bir kitabı beni hayal kırıklığına uğratmadı. Keza Gazap da öyle. İtiraf ediyorum ki başlarda konu uzayınca biraz sıkıldım ama bu tamamen benim sabırsız yapımdan kaynaklanan bir durum. Zaten kısa süre içinde hikayenin içine dahil oldum ve Anna ve Arthur ile olayları yaşamaya başladım.

Tutsak'ı yorumladığımda, bu kitapların bir seri olduğundan bahsetmiştim. Highland Guard (İskoç Muhafızları) serisinin şu anda yayınlanmış 10 kitabı var ve Gazap bunlardan üçüncüsü. Aynı zamanda ülkemizde seriye ait olarak yayınlanan son kitap. Aslında okumaya çok fırsat bulamıyorum. Yoğun bir yıla girdim ama yine de bu seriyi tamamlamak istiyorum. İki Ateş Arasında serinin ilk romanı, daha önce söylediğim gibi okudum ama tam hatırlayamıyorum. Belki de onu baştan okurum. Ya da belki çevirilmesini beklemez ingilizce okurum. Henüz bilemiyorum. Vakit sıkıntım varken çok iddialı olamam :)

Arthur ve Anna'nın hikayesi bir açıdan çok hızlı bir açıdan çok yavaş ilerliyor. Hızlı ilerleyen şey aralarındaki tutku ki giderek de artıyor. Yavaş ilerleyen şey ise ilişkileri. Zaten hikayeyi çekici kılan ve o tutkuyu hissetmemizi sağlayan şey bu. İkisi de birlikte olmak isterken uzak durmak zorunda kalmaları ve birbirlerine yakınken de yine aynı sürecin devam etmesi. Arthur'da bir nevi Anna'yı ben almam ama başkasına da yar etmem havası var :D Tam açıklaması bu. Tam anlamıyla kavuştuklarında siz de onlarla birlikte bir rahat nefes alıyorsunuz yani :)

Tabii bir McCarty kitabında olmazsa olmaz savaşlar ve işkenceler yine bu kitapta da kendisine yer bulmuş.

Ben içeriğe bir girersem bütün kitabı anlatmadan susamıyorum. O yüzden yorumumu kısa tutuyor ve sözün özü tam bir Monica McCarty kitabıydı diyorum. Yazarın tarzını ve kalemini sevenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap. Tarihi aşk romanı severler için de öyle...

Serisinin kitapları şöyle:

1. The Chief (İki Ateş Arasında)
2. The Hawk (Tutsak)
3. The Ranger (Gazap)
4. The Viper
5. The Saint
6. The Recruit
7. The Hunter
8. The Raider
9. The Arrow
10. The Knight

Ve az önce aldığım yanıtla birlikte bir de güzel haber vereyim. Koridor Yayınları serinin bir diğer kitabının bu ay sonuna kadar çıkacağını söyledi. Merakla beklemedeyiz :)

Gazap'ın konusu ise şöyle:

Üstün keşif becerilerinden dolayı kralın gözde ordusuna seçilerek düşman cephesine sızan Arthur Campbell, bir sonraki adımı için emir beklemektedir. Adeta bir gölge gibi hareket ederken, babasını öldüren liderin klanına karşı yüreği intikam ateşiyle yanıp tutuşmaktadır. Ancak düşman cephesinin tam kalbinde karşısına beklenmedik bir engel çıkar. Gizli kapaklı işleri aydınlatmadaki becerisiyle ondan aşağı kalır yanı olmayan, efsanevi güzelliğiyle Anna MacDougall.

Babasının kuvvetlerine yeni katılan bu sert görünüşlü, yakışıklı adamdan etkilenen Anna, onun kendisine karşı kararlı bir tavırla kayıtsız kalışını bir meydan okuma olarak kabul etmeye hazırdır. Savaşın bir an önce bitmesini dileyen Anna, sevebileceği iyi bir adamla sakin bir hayat paylaşma hayalleri kurarken, onu gözleriyle kendine çeken ancak sözleriyle uzaklara iten bu esrarengiz şövalyeye gönlünü kaptırır. Fakat tehlike, yalan dolan ve ufukta görünen savaş, ikisini birbirlerinin tutkularını ve sırlarını öğrenmeye sürükleyince, adeta çelikten bir vücuda sahip bu savaşçı bir seçim yapmak zorunda kalır: Aşk mı? Yoksa intikam mı?

Dün yazmaya fırsat bulamadım ne yazık ki. Hatta ikinci gün de bitmek üzere ama ben yine de yazmak istedim.

Herkese hayırlı bayramlar diliyorum. Umarım sıcacık, musmutlu bir bayram geçirirsiniz :) Sevgileeeer! :)