Geçenlerde facebook sayfamda hikayenin çıktısını aldığıma dair bir fotoğraf paylaşmıştım hatırlasanız. E bu aralar dersler yoğun olunca ve ben de çok sıkılınca aldım bu sevgili çıktının bir kısmını yanıma ve derslerde okudum. Evet, itiraf ediyorum, bunu yaptım. Ama bazı derslerimiz çok sıkıcı, ne yapayım :))

Sevgili bölüm bekleyen arkadaşlarım. Bölümü yazdım mı? Yazdım. Peki gönderecek miyim? Hayır. :D

Biliyorum biraz garip bir giriş oldu ama bu akşam da bölümü gönderemeyeceğimi söylemeye çalışıyorum ve azıcık da utanıyorum yani, çünkü sözümde duramamış oluyorum. Ama tembellik etmedim. Bölümü yazdım, yazdım da içime sinmedi ve ben bir daha içime sinmeyen bölümü sırf vaktinde göndermek için yayınlamak istemiyorum çünkü sonrasında pişman oluyorum.

Olmamış diyeceğiniz bir bölüm paylaşmaktansa biraz daha bekleyip içime sinecek bir bölüm hazırladıktan sonra göndermeyi daha mantıklı buluyorum an itibari ile.

Bunlar hep son sene de yüklenen hocalardan oluyor. Kendimi suçlu hissetmeden temiz kafayla bir yazabilsem tek seferde içime sinen bölümler çıkarabileceğim ama aaah ah, sormayın a dostlar... :) :)

Şunun sözünü verebilirim çok bekletmeyeceğim çünkü bölümü sizinle paylaşmak için heyecanlıyım. Romantik/Dramatik halinin yanında biraz maceralı bir bölüm olacak bu. Aklımdakini tam olarak kağıda yansıtabilirsem, eminim siz de çok seveceksiniz.

Sabrınız için teşekkürler. "Madem beceremiyorsun, kafanı veremiyorsun yazma kardeşim," diye aklından geçirenler varsa da  onlara "yazacağım ulen" diyorum hahah :D Pek nazik olamadım sanırım. Elimden geleni yapar, benimle paylaşmak isteyenlerle paylaşmaya devam ederim diyorum. Kalan sağlar benimdir.

Bu da özür mahiyetinde bir fragman olsun. Sevgiler kocamanından :) :)

Hayır. Hayır. Hayır. Hayır. Lütfen durun.  

Ne yapacağımı bilemeyerek telefonumu almak için yatağımın ucundaki komidine koştum. Korkudan titreyen ellerimi zapt etmeye çalışarak telefonu aldım ve Ayaz’ın numarasını bulmaya çalıştım. Ama o kadar çok gerilmiştim ki telefonumu elimden düşürdüm ve sekerek yatağın altına girişini izlemek zorunda kaldım. 

“Kahretsin!”  

Onu yeniden almak için yatağın altına uzanmaya çalıştıysam da beceremedim. Yatak altının yere bu kadar yakın olmasının bir gün sorun çıkaracağını hiç düşünmemiştim. Hadi ama, bunu bana şimdi yapamazsın! 

 Ayaz’ı aramak zorundaydım. Aramalı ve iyi olduğunu öğrenmeliydim. Sonra da polisi aramam gerekiyordu. Tüm bu olanları durdurabilmek için onlara ihtiyacım vardı.  Kendimi zorlayarak bir kez daha telefona ulaşmaya çalıştım ama yine beceremedim.  

Şimdi çığlık atacaktım!  

Balkonda uzun saplı bir çekecek olduğunu hatırladığımda yattığım yerden doğrulup oraya koştum. Adamların beni görmelerini istemiyordum ama oraya çıkmaktan başka bir çarem de yoktu. Telefonuma başka bir şekilde uzanamazdım. Dikkat çekmemeye çalışarak balkon kapısını açıp yavaşça dışarı çıktım. Çekeceğin şu an gözüme çok uzun görünen balkonu ucunda olduğunu görünce bir kez daha küfür ettim. Bugün bunun için kendime kızamazdım. Koşup dikkat çekmek istemediğim için normal adımlarla gidip çekeceği aldım ve yan gözle bakıp kimsenin benimle ilgilenmediğini fark edince derin bir soluk alarak arkamı döndüm.  

“Bir yere mi gidiyorsunuz güzel bayan?”

Merhabalaar,

Evet, başlıklarla aramda gerçekten problem var :) Az önce baktım da gerçekten uzun süredir yazamadığım halde hala bloğa uğrayanlar var, cidden şaşırdım, beklemiyordum.

Teşekkür ederim. Yukarıdaki sorunun cevabını vermek için açtım konuyu. Sınavlarım dün akşam itibari ile bitti. Ve ben bölüme başladım bile. :) :)

Umuyorum ki boşluğu unutturacak, güzel bir 20. bölümle bu akşam döneceğim çünkü ben de Eylül'de Ayaz'ı özledim. :) Bölüm küçük bir ihtimal yarına sarkabilir ama büyük bir aksilik olmadıkça bu gün gelecek.

Aslında dün akşam elim eski bölümlere gitti çünkü içime cidden sinmeyen şeyler var, toparlanması gereken çok yer var. Ama sonra buna şimdiden girişmekten vazgeçtim. Önce hikayeyi bitirip sonra sıfırdan bir düzenleme yapacağım. Ve isim isim bildiğim, yorumlarıyla beni yalnız bırakmayan arkadaşlarımla düzenlenmiş halini mail yoluyla paylaşacağım inşaallah :)

Sabırla bekleyen herkese kocaman kocaman sevgiler. Umuyorum ki bu akşam üzeri 4-6 arası bir saatte bölümü yayınlamış olurum ve yorumlarda görüşürüz :)

Merhabalar :)

Bilmiyorum aranızda düzensizliğim için bana kızan var mı ama varsa da hak ettiğimi bilmekteyim :) Hikaye yazmaya başlamak için berbat bir zamanlama seçtim malesef, heyecana gelmeyip rahatlayana kadar beklemeliydim.

Her neyse, bölüm beklediğinizi biliyorum ve ben de gerçekten yazmak istiyorum ama yazamıyorum. Sebep şu: bu yıl mezun olmam gerek ve sınavlarıma sadece günler kaldı. O yüzden hikayenin başına geçince kendimi evdekilere karşı biraz suçlu hissedip yeniden dersin başına geçiyorum. Bu yüzden bölümler bu kadar aksıyor.

Ben de sizi de böyle bekleteceğime az ya da çok bir düzen olsun istiyorum. Şimdilik kafamda şu seçenekler var:

İlki, bir bölüm daha yollayıp ara verip ocaktaki okul arasında, haftada 2 ya da 3 bölüm yayınlayarak en geç mart sonlarına doğru hikayeyi bitirmek.

İkinci seçenek, uzun bir ara biliyorum ama düzensizlikten iyidir diyerek 2 haftada bir pazar akşamları belirli bir saatte bölüm göndermek. Hoş, bazen o kadar yazma ve paylaşma aşkı geliyor ki büyük ihtimalle yine o düzeni bozup erken bölüm de gönderirim ama vizelerden sonra :D Ama öyle yaparsak  daha erken gelmediği sürece o pazar günlerinde muhakkak bölüm gelir.

Son seçenek de şu: Önümüzdeki bölümü gönderip vizelerimin sonlarına kadar ara vermek ki bu da Kasım'ın sonlarına doğru falan anlamına gelir. Ondan sonra her hafta pazar bölüm gönderme şeklinde olur. 1 ay sonra da finallerim olacak orada da iki haftalık bir ara, sonrasında da artık hikayeyi bitirene kadar düzenli bölüm yollayabilirim diye düşünüyorum.

İşte durum bu. Biraz karışık biliyorum ama söylediğim gibi berbat bir zamanlama seçtim hikaye yayınlamak için. Tüm bu düzensizliğim için cidden özür dilerim. Samimiyetle çok mahçup hissediyorum kendimi.

Ben bu hikayeyi ölmez isem kesin bitereceğim onun garantisini veriyorum :D Ve tüm bu düzensizliğime ve amatörlüğüme rağmen hala burada olan arkadaşlarım her birinize tek tek, gerçek bir minnet duyuyorum. Cansınız :)

Aklınıza başka bir yöntem gelirse lütfen benimle paylaşın ya da benim seçeneklerimden hangisini tercih edeceğinizi söyleyin. Bir şeye karar verip bir düzen tutturalım artık. Ve söz veriyorum ben de o düzeni bozmamak için elimden gelen her şeyi yapacağım :)

Merhaba, öncelikle söyleyeyim bölüm hazırlanma aşamasında, okula döndüğüm için biraz yavaş ilerliyor ama güzel ilerliyor, en geç Cuma akşamı göndereceğim ama öncesinde de gelme ihtimali yüksek. :)

Bu konuyu açma sebebim şu: Geçenlerde baya yoğun bir eleştiri yorumu aldım okur arkadaşlarımdan birisinden. Hikayeyi bütün olarak ele aldığında getirdiği eleştirilerdi bunlar, kimisine katıldım kimisine katılmadım ama ister istemez soru işaretleri de oldu bende. O yüzden sizden bir şey rica etmek istiyorum: Hikayeyi bütün olarak ele alıp yorum bırakabilir misiniz?

Bölüm bölüm yazdığım için aceleye gelen ya da çok uzayan şeyler olabilir ya da kopukluklar olabilir, bilmiyorum. Ama bildiğiniz üzere bu hikaye bittiğinde en başından bir düzenleme yapacağım. Eğer eleştirinize katılırsam mutlaka dikkate alırım. (Kişisel beğeni tarzındaki eleştirileri takdir edersiniz ki tek tek değerlendiremem ama yaparsanız da keyifle okurum.)

Bunu yapabilirseniz minnettar kalırım.

Bir de hikayede aklınızda kalan alıntılar varsa benimle paylaşır mısınız? Şunun gibi alıntı görselleri hazırlamayı planlıyorum. Sizin beğendikleriniz için hazırlamaktan keyif alırım:


Hoş çok fazla alıntı paylaşmak da itici olabilir ama iki, üç tane de olsa yapmak istiyorum. Benim söyleyeceklerim bu kadar, dikkate alıp yardımcı olan herkese şimdiden kocaman teşekkürler :)

Arkadaşlar biliyorum uzun zamandır bölüm yok ancak gerçek anlamda Gazze'deki olaylardan çok fazla etkilendiğim için odaklanamadığımdan bu kadar uzun zamandır bölüm yok. Kendi günlük hayatıma bile tam olarak odaklanamıyorum.

Yine de elbette sizi de daha fazla bekletmek istemiyorum. O yüzden bayramdan sonra bölümü tamamlamaya çalışacağım. Umuyorum ki o zamana kadar Gazze'deki zulüm de bitmiş olur. Eğer bitmezse ve odaklanmakta yine başarısız olursam ne yazık ki yine beklemek zorundayım.

Yani, yazamıyorum. Ne yapabilirim ki? :|

Çok üzgünüm arkadaşlar. Umarım içimin/içimizin bu denli acımasına sebep olan bu katliam bir an önce son bulur.

Ben yine de yazmak için elimden geleni yaparım.

Bayram için burada olamayacağım o yüzden şimdiden bayramınızı da kutlarım.

Anlayışınız için teşekkürler.

Merhabalar, daha önce diğer blogumda ilk 9 bölümünü yayınladığım hikayemi onuncu bölümü itibari ile burada yayınlamaya başlıyorum. Hayırlı olur umarım :)