Videoyu daha önce izlediniz mi bilmiyorum ama izlemediyseniz, mutlaka izlemeniz gerektiğiniz düşünüyorum.
Dünyasındaki kocaman insanların kalpleri ne kadar körelmişse, bu canım çocuğun kalbi o kadar temiz. Annesine ona böyle güzel şeyler öğrettiği için teşekkür edilmeli...
Benim kalbimi çalan o konuşma tam olarak 7.44'de, "Neden dans ediyorsun?" sorusu ile başlıyor ve şöyle bir diyalog geçiyor:
+Dans ettiğim zaman annem gülüyor. Annem gülmek, mutluluktur der.
-Junhao. Hayalin nedir?
+Hayalim insanları mutlu etmek, çünkü ben mutluyum. Sen mutlu musun?”
Gerçekten etkileyici değil mi? :)
Şimdi bizim memlekette şöyle bir şey var: Önce bir şakaya güler, sonra da o şakanın kötü olduğunu iddia ederiz. Hatta ben de yapıyorum bunu bazen. Ama nedenini inanın bilmiyorum :) İşin garip yanı, o şakanın gerçekten kötü olduğunu da düşünüyorum :D
Tamam, bazen o kadar saçma espriler yapılıyor ki onun kötülüğüne de gülebiliyoruz ama genellikle esprinin ya da şakanın kendisine güldüğümüzde de sonradan kötü olduğunu iddia ediyoruz. Düşündüm düşündüm nedenini bulamadım. Komik olmadığını düşündüğümüz bir şeye neden gülüyoruz?
Oysa bakın TDK "komik" sözcüğünü ne kadar basit özetlemiş;
Genellikle insanların güldüğü ama kötü olduğunu söylediği o esprilere birkaç örnek vereyim. Tabii bunları ilk duyduğunuz anı baz alacaksınız, sonradan duya duya zaten iyice bayatlıyorlar. Ama çoğunluk bu esprilere, ilk duyduğunda, gülmüştür. İtiraf ediyorum, ben güldüm :D
İşte bu dört espri örneğinde olduğu gibi. Bence de şu an çok kötüler ama ilk duyduğumda gülmüştüm. Neden çok kötüler o zaman? Çok sık duyduğumuz için mi? O zaman duyar duymaz gülüp, hemen arkasından kötülediğimiz şakalara neden kötü diyoruz? Sebebini gerçekten merak ediyorum. Çünkü ben durumu çözemedim.
Tamam, bazen o kadar saçma espriler yapılıyor ki onun kötülüğüne de gülebiliyoruz ama genellikle esprinin ya da şakanın kendisine güldüğümüzde de sonradan kötü olduğunu iddia ediyoruz. Düşündüm düşündüm nedenini bulamadım. Komik olmadığını düşündüğümüz bir şeye neden gülüyoruz?
Oysa bakın TDK "komik" sözcüğünü ne kadar basit özetlemiş;
"Gülme duygusu uyandıran, güldürücü, gülünç."Durum basit: Gülüyorsan, komiktir. Niye inkar ediyoruz ki?
-Adamın biri yarın ölücem demiş. Yarmışlar ölmüş...
-Geçen gün kamyonu sürdüm, Leonardo da Vinci
-Çekyata neden çekyat deriz?+ itotur diyemeyeceğimiz için.
-Adamın 3 kızı varmış.İsimleri sırayla Bukalemun, Şukalemun, Okalemun'muş.Sonra adamın 4. çocuğu olmuş. İsmini ne koymuş?
+ Değişiklik olsun diye Samiye koymuş.
İşte bu dört espri örneğinde olduğu gibi. Bence de şu an çok kötüler ama ilk duyduğumda gülmüştüm. Neden çok kötüler o zaman? Çok sık duyduğumuz için mi? O zaman duyar duymaz gülüp, hemen arkasından kötülediğimiz şakalara neden kötü diyoruz? Sebebini gerçekten merak ediyorum. Çünkü ben durumu çözemedim.
Vallahi tek bir gif için blogda konu açılır mı bilmiyorum ama bu sevimli şeyler için açılır sanırım. :) Gif o kadar sevimli ki paylaşmak istedim :) Sarılmanızı yerim :D
Aslında iyi fikir, sanırım böyle beğendiğim gifleri toparlayıp paylaşabilirim sizinle. Tumblr'da takılmayı pek bir severim.
O zaman bir daha ki sefere, bir derleme sunarım size. Böyle içten sarılacak kişilerle tanışmanız dileğiyle... :P :D
Kendi kendime Hem suçlu hem güçlü adını verdiğim ve her defasında çok güldüğüm bu karikatürü sizinle paylaşmak istedim. Sonra vay efendim paylaşmadın, yok efendim bizi güldürmedin falan anlamam. Paylaştım, gülün :D :D
Not: Karikatürün kime ait olduğunu tam olarak bilmiyorum ancak, alıntıdır :)
Merhabalar :) Uzun zaman önce izlediğim ve hala tebessümle izlediğim bir videoyu sizinle paylaşmak istedim. Küçük hanım öyle bir sevimli ki o babasına atıldıkça ben de ona doğru atılmak istedim :D Ayrıca buradan babaya sesleniyorum, ufaklığı da alıp kendi yatağınıza dönseniz daha rahat olurdu sanki :D
